همه ما تو زندگی فرصت هایی رو داشتیم، که میتونستیم کاری رو انجام بدیم

همیشه اون لحظات، اون تصمیماتِ آخر

مخصوصا ، مخصوصا اگه اشتباه بودن

لحظاتی بوده که میخاستیم حرفی رو بزنیم ولی نزدیم،

لحظاتی که میتونستیم بزرگترین تصمیمات زندگیمون رو بگیریم، اما صبر کردیم

منتظر موندیم، گفتیم باشه تا بعد

اونجاهاست که سال های سال تو ذهنمون باقی میمونه...

مَا لِی کُلَّمَا قُلْتُ قَدْ صَلَحَتْ سَرِیرَتِی وَ قَرُبَ مِنْ مَجَالِسِ التَّوَّابِینَ مَجْلِسِی، عَرَضَتْ لِی بَلِیَّهٌ أَزَالَتْ قَدَمِی وَ حَالَتْ بَیْنِی وَ بَیْنَ خِدْمَتِکَ‏ ‏چه شد که هر چه با خود عهد کرده و گفتم که از این پس نیکو خواهم شد و به مجامع اهل توبه و مقام توابین نزدیک خواهم شد حادثه‏ اى پیش آمدکه به عهد ثابت قدم نماندم و آن حادثه میان من و خدمتت حایل گردید...بعضي سؤوال ها هم باعث مي شوند، عصر جمعه بنشيني و فيلم زندگيت را تماشا كني!!هي با حسرت بزني عقب،هي با اشك بزني جلو...،كه